Pozyskany w toku badań materiał po analitycznym opracowaniu pozwala wysnuć szereg wniosków, pojawiających się w wyniku udzielania odpowiedzi na postawiony problem główny i uzupełniające problemy szczegółowe. Prezentacja wniosków ujęta jest hierarchicznie, począwszy od najistotniejszych, zdaniem autora, a skończywszy na pomniejszych. Drużyna harcerska jest aktywnym podmiotem działającym w społeczności lokalnej. Otwiera się zatem pole do popisu dla władz lokalnych i kościelnych, aby wspierać i promować oddolne inicjatywy harcerskie oraz przyczyniać się do powstawania na własnym terenie grup i stowarzyszeń harcerskich. Działania podejmowane przez drużynę harcerską w społeczności lokalnej mają charakter pozytywny. W badaniach nie stwierdzono żadnego działania, które przynosiłoby szkodę gminie czy parafii. Wszelka inicjatywa harcerska w mniejszym lub większym stopniu ubogacała społeczność lokalną, stąd z pożytkiem dla środowiska lokalnego będzie umożliwianie drużynom harcerskim swobodnego funkcjonowania i rozwijania swoich struktur. Harcerstwo jest organizacją pozarządową pożytku publicznego chętnie współpracującą z innymi instytucjami społecznymi. Ze względu na fakt, iż funkcjonuje non profit, do bolączek harcerstwa zaliczyć można problemy finansowe organizacji. Mocną stroną jednakże jest tu kapitał ludzki i ochota do działania. Pomoc ze strony drużyn harcerskich wydaje się być idealnym rozwiązaniem dla tych instytucji, które posiadają pewne środki do przeprowadzania akcji, ale potrzebują do pełnej realizacji zamierzonych działań skutecznych i odpowiedzialnych wykonawców (np. dla ośrodków kultury, ośrodków pomocy społecznej, ośrodków kryzysowych, władz lokalnych, domów dziecka, domów pomocy społecznej itp.). Działalność Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego ?Zawisza? Federacja Skautingu Europejskiego jest określona stosowną dokumentacją. Dzięki temu wszystkie funkcjonujące w Polsce drużyny mogą wykazywać się podobnymi efektami pracy i zbliżonymi działaniami w społeczności lokalnej. Dokumentacja umożliwia pozytywną (rozszerzanie zakresu dotychczasowej pracy) i negatywną (eliminacja elementów niezgodnych z dokumentacją) weryfikację poczynionych przez drużynę działań. Owocnym dla drużyny harcerskiej i środowiska, w którym istnieje, będzie znajomość omawianej dokumentacji zarówno przez harcerzy, jak i członków społeczności lokalnej. Druga Drużyna Rząsińska realizuje działalność zawartą w dokumentacji stowarzyszenia. Można ją zatem traktować jako drużynę wzorcową, co pociąga za sobą następujące konsekwencje: inne drużyny mogą czerpać z niej przykład i swoją działalność upodabniać do działalności IIDRz oraz można tą drużynę traktować jako reprezentatywną dla całego stowarzyszenia. Efektem uznania badanej drużyny za reprezentatywną w Zawiszy, staje się możliwość odnoszenia wszystkich wniosków i zaleceń zawartych w tej pracy badawczej do działalności i funkcjonowania innych drużyn żeńskich w kraju. Prezentowane wnioski są oficjalnym rezultatem procesu badawczego i ich celem jest poszerzenie dotychczasowego dorobku naukowego dotyczącego polskiego skautingu. Przedstawione w tej pracy badania zaowocowały również wnioskami i zaleceniami odnoszącymi się bezpośrednio do IIDRz i SHK ?Zawisza? FSE. Pierwszy wniosek dotyczy proporcji między działaniami przynoszącymi pożytek lokalnej społeczności wyznaniowej i państwowej społeczności lokalnej. Chociaż członkowie jednej i drugiej społeczności w zdecydowanej większości to ta sama grupa osób, korzystnym wydaje się być położenie większego nacisku na aktywność i zaangażowanie w sprawy wsi, gminy czy miasta. Po drugie Zawisza jest wciąż zbyt mało znaną organizacją w kraju. Uwidacznia się wielka potrzeba promocji tego stowarzyszenie harcerskiego zarówno w społecznościach, w których ono funkcjonuje, jak i w ogólnej świadomości Polaków. Można mówić nawet o potrzebie lobbowania na rzecz Zawiszy wśród rodzimych władz, ponieważ aktualne prawodawstwo utrudnia prawidłowe funkcjonowanie tej organizacji. Wreszcie, członkowie Zawiszy, tracą na wydawaniu zbyt wielkiej ilości gazetek lokalnych. Wiele drużyn prowadzi własne pisemka, przez co ich autorzy nie mają czasu pisać do?Dżungli? (pismo gałęzi żółtej),  ?Gniazda? (pismo gałęzi zielonej) czy ?Przestrzeni? (pismo gałęzi czerwonej). Lepszym rozwiązaniem wydaję się tworzenie tylko trzech, ale za to dobrych jakościowo czasopism. Zaprezentowana praca stanowi rezultat refleksji poczynionej nad działalnością drużyny harcerskiej należącej do Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego ?Zawisza? Federacji Skautingu Europejskiego w społeczności lokalnej. Działalność ta, jak wykazano, dokonuje się z korzyścią dla najbliższego otoczenia drużyny. Opiera się w głównej mierze na zasadzie pomocniczości zakorzenionej w nauczaniu Kościoła Katolickiego i Ewangelii.             Harcerze tworzą swoistą kulturę młodzieżową, pozytywnie wyróżniającą się wśród współczesnego młodego pokolenia. Stanowi ona alternatywę dla różnorakich subkultur, prowadzących do destrukcji. Można ją określić mianem kultury społecznej, symbolicznej i chrześcijańskiej. Harcerze z nadzieją spoglądają w przyszłość, odważnie angażując się przy tym w doczesność i kultywując wartości przekazywane od przeszłości.             Zawisza spełnia wszystkie warunki konieczne do tego, by stać się podmiotem aktywizującym oddolnie środowiska lokalne, wychowując dzieci i młodzież w poszanowaniu wartości i tradycji narodowo-religijnych. Może się stać odpowiedzią na wyzwania ponowoczesności, poprzez stałe odniesienie do uniwersalnych wartości i chrześcijańskich korzeni Europy.             Szczególnie cenny wpływ drużyny harcerskiej na społeczność lokalną odnotowuje się w środowisku wiejskim, które ze swej natury obciążone jest wieloma administracyjnymi i ekonomicznymi problemami. Jest to zazwyczaj środowisko ludzi ubogich i każde zorganizowane działanie o charakterze non profit ma w nim wagę złota. W tym aspekcie działalność skautowa dociera tam, gdzie zauważalna jest niewydolność systemów pomocy, opieki i wychowania, i jest to działalność bezcenna.             W przedstawionej pracy udało się zrealizować cel główny, zdefiniowany w części metodologicznej. Osiągnięto także cel osobisty, w postaci wniosków dotyczących funkcjonowania II Drużyny Rząsińskiej na terenie gminy i miasta Gryfów Śląski i parafii pod wezwaniem Matki Boskiej Ostrobramskiej w Rząsinach. Uznaje się je za reprezentatywne dla całego stowarzyszenia. Nie wyczerpują one jednakże w pełni poruszanego zagadnienia. Otwiera się zatem droga do kolejnych opracowań dotyczących działalności i funkcjonowania stowarzyszeń harcerskich w kraju. Rozwinięciem omówionych nadań mogłaby być praca porównawcza nad działalnością poszczególnych grup skautowych w Polsce. Dorobek naukowy Zawiszy pogłębiłaby zaś praca traktująca o formacji indywidualnej członków stowarzyszenia. Za przykład mogą posłużyć przepisy sanitarne, które uniemożliwiają prowadzenie obozów stacjonarnych na łonie przyrody, bez odpowiedniej bazy w postaci bieżącej wody, aneksu kuchennego i lodówki. Takie warunki w Polsce może spełnić tylko i wyłącznie ZHP ponieważ posiada odpowiednią infrastrukturę.
Źródło: http://www.naleniucha.pl/social-sciences/education/1925357-dzia%C5%82alno%C5%9B%C4%87-dru%C5%BCyny-harcerskiej-spo%C5%82eczno%C5%9Bci-lokalnej/